Rogue One: A Star Wars Story review (Spoilerfree!)

rogue-one-posterElk jaar een nieuwe Star Wars film. Voor een groot fan als ik klinkt er niks fijner dan dat.
Na vorig jaar de saga nieuw leven in te hebben geblazen met The Force Awakens, was het dit jaar de beurt aan Rogue One. Voor het eerst een Star Wars film die los en op zichzelf staat van de andere films in de serie. En Rogue One beloofde een andere soort Star Wars film te worden dan we gewend zijn.

Rogue One speelt zich af tussen Episode 3 en 4 en vertelt het verhaal van een groep rebellen die de plannen voor de Death Star proberen te stelen. In feite is de film een verfilming van de openingscrawl van A New Hope (Episode 4). De hoofdrol is voor Jyn Erso (gespeeld door Felicity Jones) die er achter komt dat haar vader wel eens iets te maken kan hebben met het nieuwe superwapen van de Empire. Samen met een groep rebellen begint ze aan een levensgevaarlijke missie om het superwapen te stoppen. 

Rogue One is wel degelijk een andere Star Wars film geworden. Vanaf de opening is al duidelijk dat de film het anders doet. Het is een echte oorlogsfilm. Regisseur Gareth Edwards laat een donker en gevaarlijk universum zien, onderdrukt door de Empire. Ook de Rebellion, waarvan we altijd dachten dat het de good guys waren, hebben een donker en realistisch randje. De wanhoop is heel erg sterk aanwezig in de film. En dat levert een hele toffe nieuwe kijk op het universum van Star Wars op. Ook laat Edwards zien dat hij een meester is in het verfilmen van actie. De verschillende actiescènes die voorbij komen zijn stuk voor stuk adembenemend. Een waar genot om naar te kijken.

undercoverOok de cast doet het goed. De verschillende leden van de rebellengroep zijn interessante en toffe personages. De één krijgt wel wat meer diepgang dan de ander, zo leren we wat meer over Jyn dan over de rest van de leden van de groep, maar heel erg storend vond ik het niet. Vooral de nieuwe droid K-2SO (een gemotioncapturede Alan Tudyk) en de blinde vechtersbaas Chirrut (Donnie Yen) vond ik erg vet. Ook zitten er een hoop oude bekende en knipogen in naar de originele trilogie. Voor de Star Wars fans is dat dus genieten geblazen.

Rogue One is een ongelooflijk toffe spinoff film geworden. Het is een echte oorlogsfilm in het Star Wars universum en dat is heel erg verfrissend. Het vult het gat tussen de twee trilogieën heel erg tof in. Ook ziet de film er werkelijk fenomenaal mooi uit. De special effects zijn echt prachtig. Wel denk ik dat de film niet voor iedereen zal zijn. Waar de saga films echt bijna iedereen wel aanspreken is deze film toch wel echt gericht op de fans. Het is natuurlijk een hele vette actiefilm om te kijken, maar als fan van de lore en het universum van Star Wars haal je er toch net iets meer plezier uit. Ik heb ontzettend genoten van Rogue One, het laat heel erg goed zien wat er allemaal mogelijk is met het Star Wars universum waar zo ontzettend veel mensen van houden. Ik ben dan ook zeer benieuwd met welke spinoff verhalen Disney nog op de proppen gaat komen. Bring it on! May the Force be with us!

Cinekingscore:

4-out-of-5-stars-rating

Fantastic Beasts and Where to Find them review (spoilerfree!)

fantastic-posterHet is alweer eventjes geleden dat ik een post op mijn website gemaakt heb. Veel te lang eigenlijk. Belachelijk! Tijd om daar snel verandering in te brengen. En dat gaan we doen met deze review van een film waar ik enorm naar uit heb gekeken. Fantastic Beasts and Where to Find them is de terugkeer naar het universum van de Harry Potter films. Maar dit keer in een compleet nieuwe setting en een nieuw verhaal.

Harry Potter heeft een speciaal plekje in mijn hart. Ik ben opgegroeid met de boeken van de bebrilde tovenaarsleerling en ook  voor de filmserie heb ik een grote liefde. Het nieuws dat bedenkster en schrijfster J.K. Rowling zelf het script en het verhaal zou gaan schrijven voor een terugkeer naar het universum klonk dus fantastisch.

De film gaat over Newt Scamander (gespeeld door Eddie Redmayne), een magische bioloog, die met een koffer vol met magische dieren afreist naar het New York van de jaren 1920’s. Daar ontsnappen er een aantal dieren per ongeluk uit zijn koffer en begint er een avontuur vol gevaar en spanning, een avontuur dat wel eens grote gevolgen kan hebben. Meer ga in inhoudelijk wederom niet verklappen over het verhaal, geen spoilers hier! Het is dus een totaal andere tijd en setting als we kennen van de Harry Potter films, je zou Fantastic Beasts kunnen zien als een soort prequel, alleen dan met een hoop nieuwe karakters.  newt-en-kowalski

Het is geweldig om weer terug te keren naar het universum van de Harry Potter wereld.
Doordat Fantastic Beasts de andere kant van de wereld en een totaal ander tijdperk laat zien voelt het nieuw, maar toch vertrouwd aan. De film speelt heel erg sterk op dat gegeven in. Amerika is daadwerkelijk compleet anders dan Engeland. En dat geldt dus ook voor de wereld van de tovenaars en heksen. Ook de verschillende magische wezens die Newt bij zich heeft zijn geweldig. Elke scene met deze gekke diertjes is heerlijk. Net als de nieuwe cast. Redmayne als Newt is lekker awkward maar ook aandoenlijk en heldhaftig, maar ook de andere karakters zijn erg leuk. Met name de zusjes Tina (Katherine Waterston) en Queenie (Alison Sudol) en de No-Maj (het amerikaanse woord voor Muggle, iemand die niet kan toveren) Kowalski (Dan Fogler) zijn heerlijk om naar te kijken. 

Toch zijn er wel wat dingetjes aan te merken op de film hoor. Met name het eerste half uur is het plot behoorlijk warrig. Er spelen meerdere verhaallijnen door elkaar heen en het blijft best wel even onduidelijk welke kant de film nou precies op gaat. Ook zit er tegen het einde van de film een stukje CGI in waar ik niet helemaal van onder de indruk was. Het heeft te maken met het kwaad in de film. Ik zal verder niet vertellen wat het precies is, want dat kunnen spoilers zijn. Maar vergeleken met alle magie en dan met name de prachtig tot leven gewekte beesten zag dat stukje kwaad er niet erg indrukwekkend uit. Het zijn kleine puntjes van kritiek maar ik wilde ze hier toch even melden.

Fantastic Beasts and Where to Find them is een heerlijke film geworden. Een waardige terugkeer naar het universum waar zo ontzettend veel mensen van houden. De film is het begin van hopelijk een mooie nieuwe reeks films. Je ziet duidelijk dat het een opzet is naar meerdere films en ik kan niet wachten om er meer van te gaan zien. Het beste wat ik denk ik over de film kan zeggen is dat ik hem gewoon echt ontzettend leuk vond. Dat klinkt misschien simpel maar dat vat de film wel het allerbeste samen. Een ontzettend leuke en betoverende terugkeer naar de magische wereld van Harry Potter. Goed voor een hele toffe avond in de bioscoop.

newt-met-vogel

Klassieker in de spotlight: Halloween

halloween-posterHet is geen geheim dat ik een groot fan ben van horrorfilms. Het is één van mijn favoriete genres. En op 31 oktober, de dag van Halloween, leek het mij leuk om eens even over één van mijn favoriete films te praten. De originele Halloween uit 1978, van regisseur John Carpenter is tot op de dag van vandaag een icoon. De film heeft het genre verandert. Maar wat maakt de film zo tijdloos? Ik zal hem eens even in de spotlight zetten. 

Halloween heeft een ongelooflijk simpel plot. Een gestoord jongetje vermoord zijn zus, en keert jaren later terug als een gemaskerde psycho om zijn oude buurt te terroriseren. Geen diepzinnig en moeilijk verhaal dus. Maar een doodsimpel plot met een iconische killer. Michael Myers is uitgegroeid tot een grootheid in het horrorgenre. Iedereen herkent het hagelwitte masker (leuk feitje: dat masker is eigenlijk een William Shatner Captain Kirk masker, wit gesprayd. Het kostte ongeveer twee dollar.) en de boiler suit. En natuurlijk zijn mes, waarmee hij nietsvermoedende tieners een kopje kleiner maakt.

De kracht van Halloween ligt dus niet in het verhaal, maar komt vooral door de regie van meneer Carpenter. De film zit boordevol ijzersterke shots, waarbij je slechts een glimp opvangt van Michael. Dan staat hij opeens aan de overkant van de straat naar hoofdrolspeelster Laurie Strode (gespeeld door Jamie Lee Curtis) te staren. Of zie je het hagelwitte masker tussen een stel lakens buiten aan de waslijn verschijnen. Carpenter laat hem vaak vaag zien op de achtergrond. Hierdoor ontstaat er een enorme hoeveelheid suspense. En die suspense geeft de film een gigantische lading sfeer. Des te minder we van Michael zien, hoe enger hij is. behind-you

Halloween had een mager budget van ongeveer 300.000 dollar. Des te belangrijker was het voor Carpenter en de rest van de crew om creatief om te gaan met dat geld. En mede daardoor zijn de simpele scene’s zo ontzettend effectief. Door slim camerawerk en een ongelooflijk sterke soundtrack is de film tot op de dag van vandaag spannend. De soundtrack, die ook bedacht en geschreven is door John Carpenter, is net als veel van de film ontzettend simpel. Maar daardoor zo ontzettend herkenbaar. De paar dreigende tonen zullen bij heel veel mensen bekend klinken. En het verhoogd de sfeer ontzettend.

De film heeft alleen in Amerika al zo’n 47 miljoen dollar opgebracht. Zet dat tegenover het minimale budget en je begrijpt dat het een ongekend succes is geworden. Het heeft een heel nieuw subgenre tot leven gewekt. Vele films hebben na het succes van Halloween de formule van een gestoorde killer die tieners afslacht overgenomen. Maar geen zal zo iconisch zijn als het origineel. Elk jaar zet ik hem eind oktober weer aan. En elk jaar vermaak ik mij enorm met deze klassieker. Zelfs als je niet van horrorfilms houdt, moet je Halloween een keertje gezien hebben. Al is het alleen al voor de briljante regie van John Carpenter. Halloween is een icoon.

daar-staat-ie

Doctor Strange review! (Geen spoilers!)

strange-posterHet is weer zo ver. Marvel is terug in de bioscoop met opnieuw een verfilming van één van
zijn comicboek karakters. Dit keer was het de beurt aan Doctor Stephen Strange (de hoofdrol is voor Benedict Cumberbatch). Opnieuw een karakter dat niet zo heel erg bekend is, een beetje zoals ze dat zijn begonnen met Guardians of the Galaxy. Wederom een dappere move dus van de studio.

Het verhaal begint met Stephen Strange, een steenrijke top chirurg, die door een gebeurtenis in één klap alles kwijt is. Hij gaat op zoek naar een manier om zijn leven terug op de rails te krijgen. Maar hij vindt wat anders hoog in de bergen van de Himalaya. En zo begint een bizarre trip naar een compleet nieuwe dimensie in Marvel films. Letterlijk en figuurlijk. Doctor Strange doet zijn naam eer aan. Maar op een goede manier. Lekker gek dus.

Laat ik meteen beginnen met het sterkste punt van de film. Het grafische gedeelte. Doctor Strange is een waar visueel spektakel. Er gebeuren de meest bizarre dingen op het scherm en het ziet er allemaal werkelijk adembenemend vet uit. Een aantal momenten zat ik met open mond naar het scherm te staren. Een ander sterk punt van veel Marvel films is de humor. En ook in deze film is die humor veelvuldig aanwezig. Er zaten een hele hoop momenten in waarbij ik hard heb moeten lachen en ik was niet de enige in de zaal die dat deed. Ook de cast speelt heerlijk. Cumberbatch is een perfecte Doctor Strange, maar ook Tilda Swinton als mentor The Ancient One vond ik heel erg tof om naar te kijken.strange-en-ancient

Toen ik hoorde dat Mads Mikkelsen de badguy zou gaan spelen in deze film werd ik erg blij. Mikkelsen is één van mijn favoriete acteurs en dus keek ik er erg naar uit. Helaas moet ik zeggen dat er in deze film net iets te weinig met hem gedaan wordt. De momenten die badguy Kaecilius krijgt zijn tof, maar ze zijn te schaars. Eigenlijk is dat voor mij het enige minpunt van deze film. De badguy komt gewoon net niet helemaal lekker tot zijn recht. Daar had ik graag iets meer van gezien. Maar dat is dan wel het enige waar ik echt iets op aan te merken heb.

Doctor Strange is een absolute aanrader. Je moet de film ook zeer zeker in de bioscoop gaan bekijken. Het liefst op een zo groot mogelijk scherm. Visueel is het een onvergetelijke trip. Marvel doet opnieuw weer wat anders en het pakt ook met deze film heel erg tof uit. Doctor Strange is een heerlijke toevoeging aan het Marvel superteam en ik kan niet wachten om meer van Strange te gaan zien. Blijf ook vooral nog even zitten tijdens de aftiteling, want zoals altijd volgt er nog een kort stukje!

dedoktor

Sully, Deepwater Horizon & Sausage Party! Korte reviews!

De afgelopen weken zijn er een hele hoop nieuwe films in de bioscopen verschenen. Een aantal daarvan heb ik inmiddels bekeken. Ik heb alleen nog geen tijd en zin gehad om er een mooi verhaaltje over te schrijven. Tot nu! Daarom vandaag een bespreking van maar liefst drie films. Sully, Deepwater Horizon en Sausage Party. Twee soortgelijke films, en een (erg) vreemde eend. Ga er even lekker voor zitten, let’s go!

Sullysully-poster

Sully is de eerste film waar ik het even over wil hebben. De film vertelt het waargebeurde verhaal van piloot Chesley “Sully“ Sullenberger (gespeeld door Tom Hanks). Die na een botsing met een groep vogels en het uitvallen van de motoren een succesvolle noodlanding wist te maken in de Hudson rivier. En daarmee een hele hoop levens heeft weten te redden. De film vertelt niet alleen over de ´´crash´´ zelf, maar laat ook het hele proces om de gebeurtenissen heen zien. Zoals het onderzoek van de vliegveiligheidsorganisatie en de impact die het allemaal op Sully zelf heeft gehad.

Ik heb ontzettend genoten van deze film van regisseur Clint Eastwood. De film laat op een hele interessante manier zien wat er allemaal bij zo’n gebeurtenis komt kijken. We zien natuurlijk de mensen in het vliegtuig, maar ook de mensen op de boot die als eerste ter plekke waren en de mensen in de verkeerstoren die horen dat er een vliegtuig in de Hudson gaat belanden. Daardoor krijg je een heel breed beeld van het hele gebeuren. Ondanks dat de film heel erg rustig is, heb ik mij geen moment verveeld. Ook helpt het mee dat ik de gebeurtenissen zelf op het nieuws heb gezien een aantal jaar geleden. Dat maakt zo’n film voor mij dan nog een stukje interessanter.

Ook de cast was een genot om naar te kijken. Tom Hanks is als altijd fenomenaal. Wat is dat toch een heerlijke acteur om aan het werk te zien. Hij zet Sully werkelijk prachtig neer. Ook copiloot Jeff Skiles, gespeeld door Aaron Eckhart, is heel erg goed gedaan en heeft een mooie rol. Al met al vond ik Sully een prachtige film, waar ik heel erg van heb genoten. Één van de mooiere films dit jaar. Ga hem kijken.

Deepwater Horizon

deepwater-horizon-poster

De tweede film in dit lijstje is Deepwater Horizon, van regisseur Peter Berg. Deepwater Horizon past goed in een rijtje met Sully. Deze film vertelt wederom een waargebeurd verhaal. Dit keer over de grootste olieramp in de Amerikaanse geschiedenis, die zich heeft voltrokken na het ontploffen van het booreiland Deepwater Horizon, in de golf van Mexico. Mark Wahlberg speelt Mike Williams, de Chief Engineer aan boord van het platform. Door zijn ogen maken we de opstapeling van problemen en uiteindelijk de ramp zelf mee. 

Ook Deepwater Horizon vond ik een enorm interessante film om te bekijken. Een olieplatform is niet iets waar ik veel vanaf weet en dus vind ik het heel erg interessant om via zo’n film een beetje mee te kunnen kijken. De aaneenschakeling van problemen op het booreiland en de uiteindelijke ramp voltrekken zich voor je ogen en ook hier heb ik mij geen enkele seconde verveelt. Ook bij deze film geldt dat ik het destijds zelf allemaal via het nieuws heb meegekregen, waardoor de film een extra lading krijgt.

De film is ontzettend spectaculair en adembenemend. Regisseur Berg weet als geen ander de actie visueel hard en realistisch in beeld te brengen. En de film is dan ook behoorlijk heftig en intens. Op een goede manier. Ook Mark Wahlberg heeft mij positief verrast in deze film. Ik ben geen al te grote fan van Mark, maar voor deze film moet ik hem complimenten geven. Hij is ontzettend overtuigend en tof om naar te kijken. Deepwater Horizon is misschien iets meer ”Hollywood”, vergeleken met Sully. Zo worden de leidinggevende van BP bijvoorbeeld wel heel erg als “slechterikken” neergezet. Maar dat vond ik verder geen heel groot probleem. Het is ook absoluut een film die je moet gaan bekijken. Heel erg tof. Het gaat lekker deze maanden.

Sausage Partysausage-party-trailer

We sluiten af met een film die in de verste verte niet lijkt op de twee films hierboven. Sausage Party is een animatiefilm voor volwassenen. De film gaat over eten uit de supermarkt dat leeft en het als de grootste eer ziet om verorberd te worden door ons mensen. Totdat een worstje achter de gruwelijke waarheid komt. Een soort Toy Story met eten dus, en met een aantal absurde stukjes.

Het concept van een animatiefilm voor volwassenen vind ik ontzettend tof. En dat werkt ook heel erg goed in deze film. Hierdoor kunnen de makers volledig losgaan met de grofste grappen en dat doet Sausage Party dan ook veelvuldig. Een aantal momenten in de film heb ik dubbel gelegen van het lachen. Vooral de seksgrappen komen veelvuldig aan bod, met het absurde einde als letterlijk hoogtepunt. Ik ga daar niks over verklappen, maar het was in ieder geval goed grappig.

Ik moet wel zeggen, dat ik het moment dat het eten daadwerkelijk opgegeten wordt het leukst vond, maar daar werd uiteindelijk maar heel weinig mee gedaan. En het grootste gedeelte daarvan zat ook al in de trailer. Jammer. Verder is Sausage Party een prima stukje vermaak. Het zal absoluut niet voor iedereen zijn, maar ik heb goed moeten lachen. Het is weer eens wat anders. Maar neem alsjeblieft je kinderen niet mee naar deze film. Dat is echt geen goed idee.

The Shallows Review (Spoilerfree!)

De zomer loopt inmiddels op zijn einde en de schoolvakanties zitten er weer op. Dat shallows poster
betekent ook dat we de zogenaamde ´´summer blockbusters´´ achter de rug hebben. Elk jaar brengen studio´s veel grote films uit in de zomer. En ook dit jaar was dat zeker weer het geval. Deze zomer vielen veel van deze films echter tegen. Jason Bourne, Suicide Squad, Ghostbusters, stuk voor stuk films die niet echt wisten te overtuigen. The Shallows, een ouderwetse haaienfilm met de beeldschone Blake Lively in de hoofdrol viel echter absoluut niet tegen, en is misschien wel mijn favoriete film van deze zomer.

Het verhaal in The Shallows is heel erg simpel. Nancy (Blake Lively) gaat surfen op het favoriete strand van haar overleden moeder. Het is een verborgen strand ergens in Mexico. Meer kom je eigenlijk niet te weten. Op het eerste gezicht lijkt alles perfect, totdat er een grote witte haai komt snacken in de baai. Dan begint voor Nancy een strijd op leven en dood. Zoals ik al zei, een uiterst simpel verhaal van mens tegen dier. Maar doordat de film zo simpel is, werkte het voor mij ontzettend goed. 

nancyHet allersterkste punt van de film is hoe hij er uit ziet. Visueel is The Shallows een absoluut genot. Het hagelwitte strand, het felblauwe water, de groene natuur en natuurlijk Lively zelf. Het ziet er stuk voor stuk prachtig uit. Er hangt een soort zomerse lichtfilter over de film, wat echt geweldige beelden oplevert. Ook de surfscenes zijn ontzettend mooi geschoten. Je krijgt van het kijken van The Shallows enorme zin om ook een reisje naar een ver oord te boeken, en zelf te gaan surfen en zwemmen. Perfect voor een film in de zomer dus.

Ook de actie en spanning met de haai werkt heel erg goed. Je ziet de reusachtige menseneter maar af en toe vol in beeld. En daardoor blijft het eng elke keer als Nancy het water in gaat. Ook het water zelf voelt aan als dreigend en eng. Zo wordt het op een gegeven moment in de film donker en zodra de zon onder gaat veranderd het water van felblauw naar bijna zwart. Door het spelen met licht geeft dat een heel erg tof effect. Met een speeltijd van 96 minuten is de film ook precies lang genoeg.

The Shallows is een heerlijke zomerfilm. Doordat de film niet te veel probeert te doen en simpel blijft, doet het eigenlijk alles goed. De klassieke haaienfilms zagen we de afgelopen jaren niet erg veel, maar The Shallows laat zien dat de grootste jager van de oceaan nog steeds een enorm toffe film op kan leveren. Ik heb ontzettend genoten van The Shallows en het is uiteindelijk mijn favoriete film van deze zomer. Dus wil je nog een klein beetje extra genieten en griezelen deze zomer? Dan zal ik The Shallows zeker niet overslaan.

lekker joh

Suicide Squad Review! (Spoilerfree)

Al lange tijd probeert DC met zijn comicboek verfilmingen net zo succesvol en populair te
worden als Marvel dat is. Maar echt vlotten wil het suicide skwad posternog steeds niet. Met de nieuwste comicbook verfilming van DC, de Suicide Squad, belichten ze een wat minder bekend team uit de stripwereld. Net als Marvel dat uitermate succesvol deed met bijvoorbeeld Guardians of the Galaxy. De eerste trailers en het promotiemateriaal van Suicide Squad beloofde veel goeds, maar toen de film eenmaal uit was, kwam er een behoorlijke lading kritiek over heen. Tijd om het er ook hier eens even over te hebben.

De Suicide Squad is een team dat in plaats van superhelden bestaat uit superschurken. Het team wordt ingezet door de overheid om vuile klusjes op te knappen. Het verhaal is helaas één van de zwakke plekken van de film en ik zal er dan ook niet al te veel woorden aan vuil maken. Er is, net als in vrijwel alle andere superhelden films, een badguy die losgaat in het midden van de stad. Ik zal met het oog op spoilers niet uit de doeken doen wie of wat het is. Maar de Suicide Squad moet er op af om het gevaar te stoppen. Dat is het. Simpel.

Laat ik voorop stellen dat ik me best goed heb vermaakt met Suicide Squad. En dat kwam met name door de leden en de interactie binnen het team zelf. De cast, en dan vooral de twee grootste rollen, die van Deadshot (gespeeld door Will Smith) en Harley Quinn (heerlijk gek gespeeld door Margot Robbie), stelen de show. De twee grote Hollywood sterren dragen de film. Maar ook Captain Boomerang (Jai Courtney) en Killer Croc (Adewale Akinnuoye-Agbaje) waren vermakelijk en zorgde voor de nodigde humor. Ook ziet de film er heel gelikt uit. De felle kleuren en harde muziek passen goed bij de film en zorgen voor een uniek stijltje. deze is beter

Dan komen we nu aan bij de problemen die Suicide Squad helaas heeft. En dat zijn er genoeg ben ik bang. Zoals ik al zei is het verhaal en het plot van de film heel erg slap, voorspelbaar en generiek. Ook de badguy zelf vond ik verschrikkelijk en voelde totaal niet op zijn plaats. Je kunt ook goed aan de film zien dat er veel in is geknipt. Vaak springen scene’s van de hak op de tak en voelt het niet als één geheel. Maar het meest kwalijke is de manier waarop DC reclame voor de film heeft gemaakt.

In de vele trailers zagen we heel veel shots van de Joker (gespeeld door Jared Leto). De Joker is een absoluut fanfavorite personage, en iedereen stond te springen om er meer van te zien. Uiteindelijk blijkt dat er hooguit tien minuten met de Joker in de film zitten. Hierdoor hebben ontzettend veel mensen een verkeerd beeld van de film gekregen. Ook ik dacht dat Leto’s nieuwe Joker de villain zou zijn in deze film. Of in ieder geval een grote rol zou spelen. Nu is het op zich nog geen probleem dat trailers je op het verkeerde been zetten, als de uiteindelijke film maar vet is. Helaas heeft die slechte marketing hier dus juist voor een slecht gevoel bij veel mensen gezorgd. Omdat de film een hele hoop problemen heeft. 

Uiteindelijk valt Suicide Squad dus wat tegen en is het niet de verwachtte knaller van de zomer geworden. We zien steeds vaker dat marketing een grote rol speelt in Hollywood en helaas gaat het ook vaak goed mis door een verkeerde aanpak. Suicide Squad is zeker een vermakelijke film geworden, maar niet veel meer dan dat. Overigens doet de film het qua opbrengsten ontzettend goed. Dus is het dan een gefaalde marketing campagne geweest? DC zal absoluut denken van niet, maar voor ons filmfans uiteindelijk wel. En daar ligt nou juist het probleem.

de skwad

Jason Bourne Review (spoilerfree!)

jason posterDe Bourne serie leek lange tijd niet meer terug te keren. En zeker niet met Matt Damon als Jason Bourne. In het laatste deel speelde Jeremy Renner de hoofdrol en die film (The Bourne Legacy) werd allerminst goed ontvangen. De serie leek daarmee dus definitief dood, maar dit jaar is daar dan toch de terugkeer van Bourne, met Matt Damon terug als de vechtmachine met geheugenverlies. 

Ik heb de Bourne serie altijd tof gevonden. De actie was hard en realistisch, het verhaal spannend en meeslepend. Maar na de eerste drie films, leek het verhaal wel redelijk rond en afgelopen. Dat was ook de reden dat regisseur Paul Greengrass en Matt Damon er een punt achter zetten. Maar nu, in 2016, bijna tien jaar na het laatste deel (The Bourne Ultimatum) waarin de twee samen werkten keert Bourne terug. 

Eventjes kort over het verhaal. Bourne is nog steeds op de vlucht voor zijn verleden. Inmiddels is hij een soort nomade die de wereld rond trekt. Zijn geld verdienend met potjes vechten en gokken. Maar als een oude bekende hem opzoekt met meer nieuws over zijn verleden wordt hij weer terug gezogen in het samenzweringsweb van de CIA. Meer ga ik niet verklappen, maar het verhaal is niet het meest intrigerende van de vijf delen.

Jason Bourne moet je gaan kijken voor de actie scenes. Ook in dit deel zijn die weer geweldig. Vooral de verschillende achtervolgingen door grote steden zijn ontzettend vet. Regisseur Greengrass gebruikt een bepaalde manier van camera werk waardoor de actie hard en realistisch oogt. De zogenaamde shaky cam was ook in dit deel weer aanwezig. Normaal vind ik dat heel goed werken, maar deze keer zat ik op de voorste rij in de zaal, en ik moet zeggen dat het dan af en toe wat lastig te volgen is. Maar ik denk dat je daar verder geen last van zult hebben als je verder naar achteren zit. De actie is met afstand het sterkte punt van dit vijfde deel in de Bourne serie. alicia plese

Ook de cast is prima in orde. Vooral Alicia Vikander als de nieuwkomer in de serie is heerlijk om naar te kijken. Ik ben sowieso groot fan van haar en ook in deze film steelt ze de show. Zelfs een beetje van Damon, die Bourne verder ouderwets prima speelt. Maar zo heeft hij bijvoorbeeld maar een stuk of 50 zinnen aan dialoog. Niet heel veel dus, maar dat wordt goed gemaakt door de manier waarop hij slechteriken in elkaar timmert. Ook Tommy Lee Jones als baas van de CIA is overtuigend. 

Waar de film helaas minder punten op pakt is dan toch het verhaal. Zo is er een heel subplot dat met social media en privacy te maken heeft. In principe zit daar heel erg veel potentie in, vooral in deze tijden, maar dat komt er in de film totaal niet uit. Telkens als het spannend lijkt te worden, wordt er weer terug gegrepen naar dat subplot en dat haalt het tempo er af en toe flink uit. De rest van het verhaal voelt ook een beetje aan als meer van het zelfde. Dat is niet heel erg, maar de eerste drie films hadden stuk voor stuk interessantere plottwists en verhalen. 

Al met al heb ik mij prima vermaakt met de nieuwe Bourne. Het is een heerlijke actie film, met een paar hele toffe scenes. Maar ik moet wel zeggen dat het de minste is van de vier films met Matt Damon in de hoofdrol. Ik ben benieuwd wat er nu met de serie gaat gebeuren. Komt er weer een nieuw deel? Is het nu echt klaar? We zullen af moeten wachten. De Bourne serie is in ieder geval weer een toffe film rijker.

eeeen actie

The Conjuring 2, Independence Day & Finding Dory! Drie mini reviews!

Zo! Na al het videogame geweld van de afgelopen maand is het dan eindelijk weer eens tijd om het over wat films te hebben. Ondertussen heb ik genoeg films kunnen kijken, waaronder zelfs eentje toen ik in Amerika zat. Ik heb voor deze blog een mooi setje samen weten te stellen. Een horrorfilm, de nieuwe Conjuring, die we in een bioscoop in Los Angeles hebben gekeken. Na twintig jaar het vervolg op Independence Day, en de nieuwe Disney Pixar film Finding Dory. Ze hebben allemaal één ding gemeen, het zijn stuk voor stuk vervolg films. Let´s go!

The Conjuring 2conjuring 2 poster

Toen de eerste Conjuring in 2013 in de Nederlandse bioscopen ging draaien keek ik er ontzettend naar uit. Na hem toen in de bioscoop te hebben gezien was een nieuwe favoriete horrorfranchise geboren. The Conjuring liet zien dat je met een angstaanjagend verhaal en griezelige shots en sfeer een veel engere film kunt maken dan met alleen een hoop jumpscares. En mijn favoriete horrorregisseur James Wan staat ook bij dit tweede deel aan het roer. 

Dat is er ook ontzettend vanaf te zien. Opnieuw stelt de Conjuring 2 absoluut niet teleur. Opnieuw heeft de film mij de stuipen op het lijf gejaagd. En opnieuw heb ik ontzettend genoten van een ijzersterke horrorfilm. Dit keer reizen Ed & Lorraine Warren naar Engeland om de Hodgson familie te helpen met hun behekste huis. Ze worden uiteraard weer lastig gevallen door een ontzettend enge demon, dit keer in de vorm van een non. Ik zal het verhaal verder laten voor wat het is, ga daar de film voor kijken.

Dit tweede deel doet eigenlijk weer hetzelfde goed als het eerste deel. Wan bouwt een ongekend spannende en beklemmende sfeer op en combineert dat met een angstaanjagend monster en zo nu en dan een heftig schrikmoment. The Conjuring films zijn eigenlijk een blauwdruk voor hoe je mensen goed bang kunt maken. Maar dit alles gaat niet ten koste van het verhaal of de interessante karakters. Ook dit tweede deel is een heerlijke horrorfilm geworden en laten we hopen dat de serie dit vol kan houden.   slaap lekker

Independence Day: Resurgenceindependence day poster

Maar liefst twintig jaar na het origineel is daar dan het vervolg op Independence Day. Het origineel met Will Smith in de hoofdrol vond ik toentertijd een leuke film, goed vermaak. De hoop was dat ook dit nieuwe deel dat zou kunnen brengen. Met een hoop nieuwe gezichten (Liam HemsworthJessie T. UsherMaika Monroe) maar ook een handjevol oudgediende (Jeff GoldblumBill Pullman) wordt de Aarde opnieuw aangevallen door ruimtewezens. Maar de mensheid heeft het wapentuig van de vorige invasie naar zijn eigen hand gezet en zijn dus beter voorbereid dan ooit, of toch niet? Dat is een beetje de insteek van dit nieuwe deel.

Van tevoren had ik een toffe vermakelijke actiefilm verwacht, met over de top spektakel en een dosis humor. Een beetje zoals het origineel dit ook had. Mijn verwachtingen werden bepaald niet waargemaakt zeg. Oei wat is deze film een partijtje bagger. Maar, en dan komt gelijk het belangrijkste, ik heb me wel degelijk vermaakt met de nieuwe Independence Day. Al zal het niet op de manier zijn geweest die de makers bedoeld hebben. Ten eerste is daar Jeff Goldblum. Hij speelt zijn rol alsof hij weet dat hij in een oerdomme film is beland, en dat is ontzettend grappig om naar te kijken. Eigenlijk speelt hij vaak een beetje hetzelfde verwarde typetje, met dezelfde maniertjes maar in deze film is Goldblum het beste wat de film te bieden heeft.

Er zitten zoveel domme scenes, keuzes en momenten in de film dat het uiteindelijk allemaal lachwekkend wordt. Voor mij gelukkig niet op een vervelende manier, en uiteindelijk heb ik me dus best wel vermaakt met de film. Een klassiek gevalletje van so bad it’s good. Hetgeen waar ik me wel echt aan gestoord heb is het karakter van Brent Spiner, zijn karakter moet ook grappig zijn maar is dat totaal niet en krijgt veel te veel screentime. Ook zag de film er nou niet bepaald mooi uit, op het gebied van CGI. Uiteindelijk is de nieuwe Independence Day dus een gigantische teleurstelling en een crappy film, maar toch eentje waarmee ik mij stiekem best vermaakt heb, op een gekke manier.dit

Finding Doryfinding dory poster

De laatste film waar ik het nog eventjes over wil hebben is de nieuwe animatiefilm van Disney en Pixar. Finding Dory is het vervolg op de hitfilm Finding Nemo uit 2003. Dit keer is het niet de kleine Nemo die kwijt raakt, maar de vergeetachtige blauwe vis Dory. Opnieuw moeten Nemo en vadervis Marlin de oceaan doorkruisen opzoek naar hun vergeetachtige vriendje. En opnieuw is het een heerlijk onderwater avontuur, voor jong en oud.

Het verhaal van Finding Dory lijkt erg veel op dat uit het eerdere deel. Dat is niet hetgeen waarvoor je de film moet gaan bekijken. Dat zit hem bij deze film in een paar andere dingen. De karakters zijn stuk voor stuk ijzersterk. Je bouwt echt een band op met de verschillende vissen, hoe gek dat ook klinkt. Maar het allertofste uit deze nieuwe film vond ik de kleinere rolletjes. Zo zijn daar de chagrijnige inktvis Hank, de half gare vogel Becky en de gestoorde zeehond Gerald. Stuk voor stuk zijn de verschillende karakters heerlijk om naar te kijken en vaak ontzettend grappig. De interactie tussen de verschillende karakters maakt Finding Dory een genot om naar te kijken.

En natuurlijk helpt het ook mee dat de film er werkelijk fenomenaal uit ziet. De oceaan is een geweldig decor voor animatiefilms en daar maakt Pixar dankbaar gebruik van. De details en de pracht en praal van de onderwaterwereld zijn adembenemend. Finding Dory is absoluut één van de mooiste films die ik gezien heb, qua visuals. Een absolute aanrader dus, deze nieuwe van Disney en Pixar, voor jong én oud!henk is amazing

Warcraft Review (spoilerfree!)

warcraft posterAfgelopen week is de Warcraft film in Nederland gaan draaien. En zoals ik jullie in een eerder stukje op mijn site heb verteld keek ik ontzettend uit naar de game verfilming. Inmiddels heb ik de film twee keer gezien. En is het dan ook tijd om er eens even mijn zegje over te doen.

Laten we beginnen met het verhaal (zonder te spoilen uiteraard). Dat is eigenlijk behoorlijk simpel. De film vertelt het verhaal van de allereerste Warcraft game. De wereld van de Orcs is stervende en in hun zoektocht naar een nieuw thuis komen de Orcs uit in Azeroth. Maar Azeroth is natuurlijk niet leeg, daar wonen mensen, elfen, dwergen en allerlei ander fantasievolk. Die vinden het natuurlijk niet heel fijn als al hun dorpen worden aangevallen en geplunderd door de grote brute Orcs, en zo heb je oorlog. Dat is heel kort gezegd het grote plot van de film. Natuurlijk speelt er nog wel meer, maar daar zal ik verder niks over verklappen. Het verhaal is in ieder geval niet heel diep en ingewikkeld, maar behoorlijk simpel.

De film laat beide kanten van het verhaal zien. Zo volgen we bij de Orcs vooral Durotan (een gemotioncapturede Toby Kebbell) en Orgrim Doomhammer (Robert Kazinsky). En aan de kant van de mensen zijn Anduin Lothar (Travis Fimmel) en Koning Llane (Dominic Cooper) de hoofdpersonages. Ook de wat kleinere rollen zoals die van Medivh (Ben Foster), Khadgar (Ben Schnetzer) en Garona (Paula Patton) zijn erg tof geworden. Ik moet zeggen dat de verschillende karakters één van de sterkste punten van de film zijn. Het is een waar genot om de voor mij zo bekende personages tot leven te zien komen op het witte doek. Van tevoren was ik bang dat het moeilijk zou worden de verschillende rassen en culturen uit de game goed over te laten komen in de film, maar dat is regisseur Duncan Jones zeker goed gelukt. Ook moet ik Daniel Wu als Orc badguy Gul’dan nog even noemen. Dat vond ik misschien wel het tofste personage uit de film. 

orcje

Waar de echte kracht van Warcraft ligt, is bij de CGI. En hoe de film er in het geheel uit ziet. De verschillende locaties, de motioncapture die gebruikt is voor de Orcs en de magie die door de verschillende magiërs wordt gebruikt, het ziet er stuk voor stuk werkelijk prachtig uit. Voor iemand die de games zo’n warm hart toedraagt was het fantastisch om Stormwind en de Dark Portal in al hun glorie op het grote scherm te zien. Maar ik denk dat Warcraft voor iedereen wel punten weet te scoren met de prachtige beelden. Ook de actie in de film was heerlijk. De verschillende grote gevechten waren episch en lekker hard. Zoals je kunt verwachten van een gevecht tegen een gigantische Orc.

lothartjheNatuurlijk zijn er ook zwakkere punten aan de film. Naast het simpele verhaal is de film toch wel behoorlijk gericht op fans van de games. Je wordt gelijk vanaf het begin bekogeld met verschillende namen en termen, waar je vrijwel niks van begrijpt als je nog nooit met het Warcraft universum te maken hebt gehad. Voor fans van de games is dat juist leuk, maar voor een breder publiek werkt het averechts. Ook vond ik dat voor een aantal rollen wat oudere acteurs meer op hun plaats waren geweest. De cast is behoorlijk jong en voor sommige personages komt dat net niet lekker over. Ook had de film van mij wel ietsjes meer humor mogen hebben. Het is nu allemaal wel heel erg serieus en duister, terwijl de games van Blizzard vaak bomvol met grappen zitten. Het zijn kleine dingetjes, maar ik wil ze toch wel even genoemd hebben.

Ik heb uiteindelijk ongelooflijk veel genoten van Warcraft. Voor mij is het echt fantastisch dat er eindelijk een film van één van mijn favoriete games gemaakt is. Warcraft is een solide film geworden, geen echte hoogvlieger, maar ook geen absolute laagvlieger. Hou je van fantasy films, dan zul je je hoogstwaarschijnlijk prima vermaken. Ben je fan van de games, dan geniet je nog een stukje meer. Toch is er veel te doen over de film. Critici vallen met bosjes over de film heen en branden hem compleet af, terwijl de gewone bioscoopbezoeker het over het algemeen een toffe film vindt. Een raar fenomeen, waar goede vriend Tom een mooi stukje over scheef. Mocht je nog zin hebben, check dan ook even zijn stuk op www.flagsreviewsnl.wordpress.com/2016/06/03/films-for-the-horde-warcraft-en-slechte-reviews/. Dan rest mij nog één ding te zeggen, Lok’tar ogar! For the Horde!