Selma & American Sniper

De Oscars zijn alweer even geleden uitgereikt en dan is het altijd leuk om de genomineerde films, acteurs en actrices zelf is even onder de loep te nemen. Vandaag daarom twee films, beide genomineerd voor Best Picture en beide met een zeer Amerikaans tintje. Maar ook twee compleet verschillende films. De ene film laat een diep triest stukje geschiedenis van Amerika zien, terwijl de ander behoorlijk patriottistisch is. Eentje was een prachtfilm, de andere viel behoorlijk tegen. Let me tell you why.

Selmaselma poster

De eerste film waar ik het over wil hebben is Selma, dat het verhaal vertelt over Martin Luther King Jr. (gespeeld door David Oyelowo) en zijn gevecht voor gelijke stemrechten voor Afro-Amerikanen in de jaren 60. Selma werd genomineerd voor 2 Oscars, beste film en beste muziek. De film speelt zich af na zijn bekende ”I have a dream” speech en laat de harde werkelijkheid en gewelddadigheid zien waarmee donkere Amerikanen (vooral in het zuiden) werden geconfronteerd. King wil door middel van een grote protestmars vanuit de stad Selma naar Montgomery (hoofdstad van de staat Alabama) gelijke stemrechten afdwingen maar stuit op gewelddadig verzet en politieke spelletjes.

Ik vind een paar dingen aan de film heel erg sterk. Met name hoofdrol speler David Oyelowo zet een geweldige rol neer. Hij lijkt niet alleen sprekend op King, maar ook zijn speciale manier van praten vond ik heel erg knap gedaan, helemaal als je bedenkt dat Oyelowo niet eens in Amerika is geboren. Wat mij betreft had Oyelowo zeker een nominatie voor beste acteur verdiend, jammer dat hij die niet gekregen heeft. Ook is Selma een heel mooi geschoten film, met mooie locaties en mooie scenes. Vooral de speeches van King zijn indrukwekkend. Een aantal karakters had ik nog wel wat dieper uitgediept willen zien worden, met name het team dat King om zich heen heeft verzameld wekte mijn interesse, maar die diepgang bleef een beetje uit. Dat is ook het enige minpunt dat ik heb voor de film.

De film heeft mij behoorlijk weten te raken. Het is bizar dat het er zo relatief kort geleden nog aan toe ging in de verenigde staten. Natuurlijk heb je op school geleerd over het racisme maar om het dan zo in beeld gebracht te zien kwam toch wel even binnen bij mij. Ik denk dat het ook absoluut niet zal misstaan om deze film bijvoorbeeld op scholen te laten zien. Het is een heel erg belangrijk onderwerp en helaas nog steeds actueel. Selma is een prachtige film geworden en ik kan hem aan iedereen aanraden.

selma speech

American Snipermurica sniper

De tweede film waar ik het even over wil hebben is American Sniper. De film gaat over één van Amerika’s dodelijkste scherpschutters, Chris Kyle (gespeeld door Bradley Cooper) en vertelt over zijn tours naar Irak en zijn privéleven in Amerika. De film werd genomineerd voor 6 Oscars, waaronder beste film en beste hoofdrolspeler. Over het verhaal zal ik niet te veel vertellen. Het is een biopic over Kyle en laat dus zien hoe hij van de training tot SEAL in Irak beland en ook weer thuis komt. 

Van tevoren dacht ik dat de film niet alleen de tours van Kyle zou laten zien maar ook dieper in zou gaan op wat zo’n oorlog met een mens doet, zoals het PTSD (posttraumatische stressstoornis). Maar na het zien van de film kwam ik toch bedrogen uit. De film is bijna een soort propagandafilm geworden. We zien Kyle als een soort All American Hero. Na het zien van aanslagen op de televisie meld hij zich aan en groeit hij al snel uit tot ´´The Legend´´. De tours in Irak leveren toffe actiescènes op, vooral de scenes waarin Kyle daadwerkelijk op grote afstand door zijn vizier kijkt vond ik tof. Maar het is niet iets wat ik nog niet eerder gezien heb. En juist elke keer als we iets te zien krijgen van zwakte bij Kyle, is het maar voor heel eventjes. De sterkste scenes zijn juist de scenes waarin je ziet wat er gebeurt met iemand die zulke gruwelijke dingen meemaakt, als het neerschieten van een moeder en haar zoontje, die een granaat op Amerikaanse troepen willen gooien. Zo zit er een scene in waarin Kyle flipt op een verzorgster voor zijn pasgeboren dochtertje. Maar telkens duren deze scenes maar heel kort en zijn wel snel weer terug bij Kyle als The Legend.

Het sterkste aan de film is Bradley Cooper. Hij speelt Kyle met volle overgave en er is geen moment dat het ongeloofwaardig of onecht voelt. Een hele knappe rol van Cooper waarvoor hij terecht is genomineerd. De overige nominaties en dan met name die voor beste film vind ik eerlijk gezegd niet terecht. De film is eigenlijk een aaneenschakeling van, weliswaar sterke, actiescènes in Irak en weinig diepgaande dialogen ´´thuis´´ in Amerika. De film blijft een beetje hangen tussen die twee gedachtes. Ik denk dat als er dieper op het PTSD gedeelte en de verschillende karakters was ingegaan er een veel betere film in had gezeten. Regisseur Clint Eastwood geeft nu een wel heel zwart/wit beeld van de oorlog en zijn gevolgen en dat is jammer. Het is zeker geen slechte film, maar er had zoveel meer ingezeten. 

sniper