Until Dawn Gamereview

UntilDawnPEGIZo dan! Het is alweer een tijdje geleden sinds ik een blog op (digitaal) papier heb gezet. Wegens drukte met mijn schoolopdracht en werk heb ik er niet echt de tijd en zin voor kunnen vinden. Maar de opdracht is inmiddels af en ingeleverd. Tijd dus om weer eens wat neer te knallen! En aangezien het inmiddels oktober is, de maand die in het teken staat van griezeligheid en Halloween, leek het mij een goed idee om het eens over de game te hebben die ik een tijdje terug heb uitgespeeld. De horrorgame Until Dawn past ook perfect bij deze maand.

Sinds we vorig jaar de aankondiging van Until Dawn op de Gamescom te zien kregen, sprak de game mij enorm aan. Until Dawn is een game die het verhaal verteld over een stel vrienden die een jaar nadat er een ongeluk is gebeurt binnen de groep weer samenkomen voor een weekend in de welbekende ”cabin” op de berg. Natuurlijk gaat het allemaal gigantisch fout, net als in de meeste films in het horrorgenre. Voor iedereen die ook maar een beetje bekend is met de grootste horrorclichés van de afgelopen decennia, Until Dawn gebruikt ze allemaal.

Je zult denken, maar Until Dawn is toch geen film? Precies, Until Dawn is de definitie van een verhalende game. Het is alsof je een interactieve film speelt. Dat betekent dat er niet een hele grote scheut gameplay in de game zit. De game bestaat vooral uit momenten waarop je opzoek gaat naar clues, keuzes moet maken of de welbekende quick time events, waarbij je onder tijdsdruk op een bepaalde knop moet drukken. Je bestuurt alle personages uit de vriendengroep en probeert ze allemaal levend de nacht door te krijgen. Until Dawn moet het dus vooral van het verhaal hebben. En de keuze die je moet maken spelen daar de belangrijkste rol in.

Until Dawn werkt met het zogenaamde butterfly effect. Wat dat voor de game betekent is de manier waarop het verhaal zich ontwikkelt. Jou keuzes beïnvloeden de manier waarop de groep vrienden de nacht doorkomen. Of niet natuurlijk, het kan ook zomaar dat door een bepaalde keuze eerder in het spel een aantal personages gruwelijk aan hun einde komen. Ik moet zeggen dat het butterfly systeem in de game heel erg tof werkt. Het zorgt ervoor dat je continue spanning voelt voor de personages waar je mee speelt en het voelt geen moment echt veilig. Heel erg sterk gedaan.

Until-Dawn-ARN1

Until Dawn ziet er werkelijk prachtig uit. Het is één van de mooiste games die ik tot nu toe op de next gen consoles heb gezien. Ook de manier waarop de verschillende personages zijn gecast is fantastisch. Voor de game zijn alle personages uitgebreid gemotioncaptured. Het zijn dus allemaal echte acteurs en actrices. Zo spelen bijvoorbeeld Hayden Panettiere van de serie Heroes en Rami Malek van de nieuwe succesvolle serie Mr. Robot een grote rol in de game. Dit alles draagt enorm bij aan het gevoel dat je echt in een horrorfilm aan het spelen bent. 

Gelukkig is de game ook goed eng. Er zitten een flink aantal jumpscares in waardoor ik toch een behoorlijk stukje van mijn stoel opveerde. Maar het is niet alleen jumpscares. Ook de algehele sfeer in de game is lekker griezelig. De muziek zorgt voor heel veel spanning en werkt zeer goed. Maar ook de camerapunten die in de game worden gebruikt werken heel goed voor het gevoel van horror. Zo kan je de camera niet zelf bewegen, die staat vast op een bepaald punt. Het enige wat je zelf bestuurd is het personage dat je op dat moment bespeeld. Daardoor worden bepaalde schrikmomenten een stuk effectiever.

Helaas doet de game niet alles geweldig. Zo is het tweede gedeelte van het verhaal een stuk minder sterk dan de eerste paar hoofdstukken. Iets wat ook vaak een probleem is in horrorfilms. De eerste paar uur vond ik echt heel erg tof, maar hoe verder ik kwam in het verhaal, hoe minder spannend het werd. Ook krijg je tussen bepaalde hoofdstukken te maken met een psychiater in de game. Op het eerste gezicht vond ik dit een heel interessant gegeven. Maar naarmate de game verder ging werd het allemaal een beetje te vaag. Ook daar hadden ze meer mee kunnen doen.   until-dawn-groep

Until Dawn is uiteindelijk een hommage aan het horrorgenre geworden. Aan alles in de game kan je zien dat ontwikkelaar Supermassive Games van het genre houdt en dat maakt de game heerlijk om te spelen als groot horror fan. Na ongeveer tien uur heb ik het einde van de game bereikt. Maar door de verschillende keuzes die je kunt maken is het ook tof om de game nog een keer te doorlopen. Wie weet overleven er dan meer personages. De game zal alleen niet voor iedereen zijn. Games als dit bevatten weinig echte gameplay en draaien echt om het verhaal. Maar mocht je dat geen probleem vinden en ben je wel te porren voor een spannend en bloederig avontuur dan zal ik Until Dawn zeker een kans geven.

Een reactie op “Until Dawn Gamereview

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s